1381

ساعت ٧ صبح و هوا هنوز تاريك... نيم ساعت پيش با لبخند و يه حال عجيب بيدار شدم... از زير پتو نگاه به ديوار رو به رو ميكردم و نميدونستم كجام... هيچ تصوري از جايي كه توش بودم نميتونستم بسازم... علتش يه خواب طولاني و عجيب بود كه اولش نه چندان خوشايند بعدش به يه خواب خوشايند و خوب تبديل شد بعضي حس ها قابل توصيف نيستن يا شايد هم زيادي شخصين و فقط بايد واسه خودت نگهشون داري :-) + نوشته شده در شنبه هش